Bokalen 5 vertelt dat de afgelopen periode veel heeft losgemaakt in je gevoel. Je bent niet meer aan het vechten tegen het leven,
tegen wat je voelt, maar het aan het verweven in wie je nu bent. Het laat je momenten zien uit je verleden waar liefde aanwezig was
maar ook waar het afwezig was.
.
Verdriet, gemis, herinneringen, en daaronder een diep besef dat bepaalde stukken van je leven echt afgesloten zijn. Je rouwt niet
alleen om wat er niet meer is, je rouwt ook om een versie van jezelf die daar leefde. Waar jij vocht, sterk moest zijn om overeind te
blijven. Waar jij vooral de richting van de ander volgde in plaats van die van jezelf. Misschien voel je dat verdriet nu omdat je kijkt
vanuit het oude referentiepunt. Maar wat gevoeld wil worden mag nu gevoeld worden, zonder oordeel, zonder haast om het anders
te maken.
.
Tegelijkertijd verschuift er iets. Heel subtiel. Je begint te zien dat je nu weet wat wél klopt in wat je doet en dat je je richt op fijne
dingen, op dat wat je hart verwarmt. En de melancholie die je kunt voelen, dat verdriet, dat is geen blokkade in je proces maar dat
ís liefde die nog steeds door je heen beweegt. En liefde verdwijnt niet. Die verandert alleen van vorm.
En juist doordat jij het nu durft te voelen, kan die liefde met je mee bewegen… naar waar jij nu staat. Zodat jij langzaam je blik kunt
verleggen. Je kunt omdraaien en de brug naar de toekomst over kunt gaan. Een nieuw begin. Een zachte maar krachtigere jij..
.
xx Corrie